Fyri at minka um anisotropisku eginleikarnar hjá natúrligum viði og tryggja einsháttaðar eginleikar og støðugan form, heldur krossviður seg yvirhøvur til tvær grundleggjandi bygnaðarligar meginreglur: symmetri; og vinkulrætt fibrurnar í nærliggjandi løgum. Symmetrimeginreglan krevur, at spónirnar hvørjumegin miðsymmetriplanið hjá krossviðinum eru symmetriskar, uttan mun til træeginleikar, spónitjúkd, tal av løgum, fiburorientering, vætuinnihald og onnur viðurskifti. Innan fyri eitt krossviðarplátu kunnu spónir av einum slagi og tjúkd nýtast, eins og finónir av ymiskum slag og tjúkd kunnu nýtast. Tó skulu øll tvey symmetrisk løg av finéri hvørjumegin miðsymmetriplanið vera av sama slag og tjúkd. Andlits- og bakpanelini eru loyvd at vera av ymiskum slag.
Fyri at krossviður skal vera í samsvari við hesar báðar grundleggjandi meginreglurnar, skal tað hava eitt ótal av løgum. Tí verður krossviður vanliga bygdur við stakum tali av løgum, so sum trimum, fimm ella sjey. Nøvnini á krossviðarløgunum eru: yvirflatufinérin eitur andlitsplátan, innara spónurin eitur kjarnuplátan; fremra andlitsborðið eitur toppborðið, og aftasta andlitsborðið eitur bakborðið. Kjarnuplátan við fibrum parallelt við andlitsplátuna eitur langa kjarnuplátan ella miðplátan. Tá ið holplátublankið verður sett saman, skal ovast og bakplátan venda úteftir.
